big bro! April 25, 2009
Posted by bonistation in drama rama.Tags: big bro, kuya
89 comments
kuya,
ilang araw na lang fulfilled na ang pagiging daddy mo.. alam ko sobrang excited ka. wala na yatang mas pinakamasayang tao sa mundo kundi ang tatay ng isang batang bagong panganak. (parang well-experienced naman ako,.huh! weh!) haha. eniweys! congrats kuya! at siguru timing na din para makuha ko yung chance na to para pasalamatan ka sa lahat lahat ng mga ginawa mo para akin, diba nga kwento ng ate natin habang ipinapanganak ako (april 3, 1980) at dalawang taon gulang ka palang non nakikipag laro ka sa aso ng kapitbahay ayun nakagat ka daw? hikhik. kaya nadala ka pa sa center at tinahi ang noo mo, natakot yung aso naglayas at nawala na lang basta.. ^^
bilis din ng panahon. naalala ko dati ikaw pa ang kasama ko palagi sa pag ba bike kahit madalas iniiwan moko at hindi kita maabutan! adik ka kaya sa bike halos yon palagi pinapabili mo sa tatay! syempre kuya kita palagi gusto mo ang nasusunod pag me package tayu galing saudi yung magagandang kotse (matchbox) ang napupunta sayo..
may nagbigay pa nga dati sau isang complete set ng toy-train ang ganda nun! parang hindi naman sya laruan kasi pang display and dating at di kuryente pa! galing din yata un sa saudi diba? bigay ng ninong mong matagal ng nawala at bumawi ng todo kaya binigyan ka ng ganun pero malaunan ang ginawa natin sa train kung ano ano na, ginawa ko pa ngang bus ang isa dun eh! tapos ikaw naman pinagexperiment mo yata ang kuryente ayun naging grounded ang buong railway eh pano pa natin malalaro yun tuwing hahawak tayo may ground! amp! para ka kasing mekaniko or siraniko lahat kaya ng laruan natin binabaklas mo kahit nga hindi na sayo binubuksan mo pa para lang makita mo kung ano yung laman sa loob at kung paano umaandar bat nga pala dika nag automechanic? hehe. may naalala nga pala ako itatanong ko lang eh bat mo ba sinira ung batman na laruan ko! kahit plastic lang maganda at gusto ko yun! nag-agawan lang tayo tapos ayun tinadtad mo na ng kutsilyo at itinapon! taragis hindi ko makalimutan yun wala naman ako magawa syempre kuya kita at takot pako sayu nun!
ikaw din nagturo saken kung pano gumawa at gamitin ang tirador! suki tayo sa palengke. paiba iba ang rubber na ginagamit natin may decolores pa nga. tapos hahanap lang tayu ng sanga ng puno ng bayabas na dapat perfect “Y”. hindi ko rin makalimutan sobrang pinagalitan ka minsan sa bahay at napalo ng husto kasi madami kang gasgas sa binti nahulog ka yata sa bike tapos hindi mo sinabi sa nanay pero nalaman padin ayun napagalitan at napalo kapa tuloy.. naawa ako sayo nun..
naging kaagaw din kita sa family computer natin pero si ate weng ang matindi itinatago ang adoptor! san ka pa! pano tayo maglalaro kung wala yun. nung highschool ka ayaw mo mag CAT kala mo naman pedeng walang ganun buti nalang at napilit ka ng mga kaibigan mo na kahit papano pumasok. naalala ko padin bago ka mag college sabi nanay sayo “o wag ka garu garu don baka mabagsak mo computer mahal yun” haha hinding hindi ko makalimutan yun at natatawa ako pag naalala ko! eh napakalikot mo kase kaya ayun kahit mag ka college kana pinapaalalahanan kapa. sabagay mahal nga yun, hindi pa nga natin kilala nun ang computer basta ang alam natin “yung computer kayang sagutin lahat ng tanong” ganun kagilas sa isip natin ang tragis na computer!
pero habang college ka 3rd year high school naman ako nun at nun natin naranasan na mabuhay ng tayo tayo lang at walang magulang sa bahay dahil pareho na silang nasa abroad. nahirapan ako.. alam mo ba na sayo lang ako kumakapit nun.. kahit wala magulang natin may natatawag padin akong kuya. at isang malaking bahagi yun ng pagbuo ng sarili ko. alam ko na kahit ano mangyari nandun ka para sa akin. kaya nga computer course nadin kinuha ko dahil ikaw ang idol ko. naalala mo ba isinama mo pa ako malapit sa school nyo para lang mag rent ng computer at makagamit ako ng colored monitor dahil sa school namin black and white. tuwang tuwa ako sa colored nun. kahit ba windows 3.11 palang ang gamit natin. nung binigyan tayo nanay pambili ng computer ikaw nga yung pumunta sa manila at ang ganda windows95 na! tapos pag na ba virus ko dahil kung ano anong disket ang inilalagay ikaw din ang taga linis wala pa naman ako alam nun syempre ikaw magaling sa computer.
ilan lang yang mga binanggit ko sa sobrang daming pangyayari na pinagdaanan natin mula pa noong pagkabata. basta ang alam ko ikaw lang ang nag iisa kong kuya at kahit hindi mo man sinasabi, ramdam ko ang pagpapahalaga at pag iingat mo sakin mula noon hanggang ngayon. kaya kuya! salamat sa lahat.. palagi akong proud sa ‘yo!
taragis! ganda pa ng pangalan mo..
Bryan Talampas
Update: its a boy!
Name: Emmanuel Angelo I. Talampas
Born : April 28, 2009 ; 11:37pm
bons
**
I’ve learned…
that family and friends are what make
us who we are today, and without them
we would never be complete.
minsan April 18, 2009
Posted by bonistation in english mode.Tags: happiness, imperfection
42 comments
naagaw lang ang pansin ko ng isang contact list sa ym, napagisip tuloy ako ng simpleng ym-status na ‘to..

ordinaryo, halos lahat nga tayo alam natin yan, pero minsan pala sa mga panahong wala kang magawa at malaya ang isip mo sa pagmumuni muni, dun mo mas mabibigyan ng halaga at pagkakataon ang mga simpleng aral ng buhay..
..imperfection is hapiness.
bons
now boarding! April 17, 2009
Posted by bonistation in kwentong kuneho.23 comments
hindi ko alam kung pano uli sisimulan ang bagong entry ko. tagal kong nawala dito pero sabi ko nga hinding hindi ko bibitawan ang istasyong ito. hehe. back to normal. nandito na uli ako sa saudi. tuloy ang pakikibaka ng kuneho sa lupain ng mga kamel. taragis!
ang sarap talagang magbakasyon sa pilipinas, kakaiba ang pakiramdam paglapag palang ng eroplano at makita mo sa bintana ang mga bubong ng mga bahay na malapit sa airport parang ang sarap lumundag ng immigration at makalabas kana agad sa naia. adik na yata ako sa feeling nag pag -uwi.. (hmn umuwi nalang kaya ako?) haha. tulad ng inaasahan na surpresa ang aking nanay sa biglaang pagsulpot ko sa bahay! walang nasabi habang yakap ko kundi “ang daya mo” kasi hindi nya talaga ineexpect nuong hapon na yun na makikita na nya ng live ang anak nyang artista bunso (nyaaa!). ^^
walang kasing saya ang feeling! masarap ang nasa sarili mong bahay, nasa sariling bansa. sa araw araw na pag gising na eexcite ako. parang yung pakiramdam na bumalik ako sa pagkabata at naranasan uli yung pag aalaga ng nanay ko.. kakaiba talaga ang feeling pag nandyan sila sa tabi mo, yung sila ang maghahanda ng pagkain dagdag pa don ang sobrang sulit na mga kwentuan habang kumakain. sarap talaga ng may inuuwian.
kasama din ang mga kaibigan at tropa na may pasalubong o wala ramdam mo yung excitement sa kanila sa pagwelcome sayo. masasabi kong mga pang habang buhay na fans haha na naniniwala at sumusuporta sakin. mahal ko kayong lahat. sabay kaway at may showbiz na ngiti. syempre naman hindi ko rin palalagpasin ang pagkakataon na pasalamatan ang nagmamayari ng puso ni bons. you are everything i never knew i wanted. mahal na mahal po kita.
**
salamat din sa mga nag nag greet nung birthday ko. pwede pang humabol. in kind or in cash (via paypal) haha. ilan sa mga naresiv kong email greeting ay may mga attachment na ganito: (more…)





