libreng kape

sobrang lamig sa office kaya naman mas ok pang magkape sa labas, eto unang gabi ng duty ko na ramadan mode. masarap pag ramadan mababait ang mga tao, tulad ngayon nakalibre ako ng kape! 1riyal din yun (12.50pesos). ayaw ng pabayaran sa akin sabay bati nya ng ramadan kareem na hindi ko rin naman alam ang ibig sabihin kasi hindi naman ako muslim. pero parang holy greetings yata basta ganun ang mahalaga eh libre ang kape ko ngayun hehe.

ang tahimik sa loob ng ospital para bang kahit anong oras ay mayrong kakalabit sa likod ko tapos sasabihing “huwag kang lilingon” o kaya naman magpapatay- sindi ang mga ilaw na parang mawawalan ng kuryente..  kaya lumabas ako at tumambay sa may ER entrance (uu pasukan ng emergency pag me aksidente o ano pa man) sa labas sa bandang gilid may mga bench na parang  waiting area.habang umiinom ng kape ramdam ko talaga na nasa saudi ako kasi kung anong lamig ang meron sa loob ng ospital ay sya namang todo ng init sa labas.. may mangilan ngilang stars.. wow! madalang ako makakita ng bituin dito at swerte ngayung gabi meron aww! para lang star in a million, pati ang buwan ay visible.. sobrang halaga ng buwan sa mga muslim, sa buwan ibinabase ang simula at pagtatapos ng ramadan, napansin ko uli tuloy yung ambulance na naka park common sa atin ang tatak na red cross pero dito walang palatandaan na ganun.. ang makikita mo lang ay red crescent.. sobrang init padin parang sinasabayan ng hangin ung init ng kapeng hawak ko.. hanggang ngayon may mga pagkakataon padin na hindi ko mapaniwalaan na nasa saudi ako.. dati nadidinig ko lang to sa kwento ng tatay ko at nakikita sa mga pictures na ipinapadala nya. hays sana talaga nag abot at nag kasama kami dito sa saudi, mas marami siguro akong matutunan at malalaman pa..  na miss ko tuloy ng husto ang tatay ko, si mr. bon sr…

ubos na ang kape pero ayoko pang bumalik sa office, masarap din paminsan minsan iwanan ang computer at mag muni muni sa labas..pero kailangan nading pumasok dahil tumunog ang pager na dala ko, ibig sabihin lang may service call ako na kailangang puntahan.. tawagan ko lang saglit..

**page from ICU

may konting problema lang sa system, common naman kaya saglit lang din. dito ako ngayun sa lobby sa loob na ng hosp. tahimik padin pag ganitong madaling araw, may mga pangilan ngilan na nurse na dumadaan at papunta sa cafeteria, breaktime din nila siguru.. (hmm makakalibre din kaya sila ng kape!?) hehe. ewan ba madalas ako may discount or may libreng kung ano pag pumupunta ako dun favorite yata ako nung mokong na nasa cashier nyaaa!

dito muna ako sa lobby,magpapalipas ng oras.. nasa harapan ng inuupuan ko ang reception area na may bantay ngayon na isang military police, ospital pala kami ng sundalo para sa mga bago palang nakakaalam.unang pagkakataon ko ang magtrabaho sa ospital syempre hindi ako nurse na tulad ng inaasahanng iba. sa IT department ako at 24/7 ang operation namin, isa ang naka duty pag gabi, sampu naman pag sa araw..

original manuscript(ready for auction)*lols

katabi ko ngayun ang reserved wheelchair taragis! wala lang, wala talaga akong magawa pang 3rd page na to ng isinusulat ko back to back pa na ako lang panigurado ang makakaintindi ng handwriting. pamatay oras lang.. dati ayokong ayoko ang pumupunta sa hospital kasi kakaiba ang ambience at amoy ng mga ospital, dito sobrang linis, para lang syang hotel sa linis.. kaya ngayun sanay na sanay na ako pati ang elevator na dati big deal sa akin dahil hindi ako sanay! (haha putrages nakakahiya). anyway..

libreng kape. wooooo! sana bukas libre uli haha.

 

 

“make it a habit to tell people thank you. to express your appreciation, sincerely and without the expectation of anything in return. truly appreciate those around you, and you’ll soon find many others around you. truly appreciate life, and you’ll find that you have more of it.”

ramadan kareem to everyone..

–

bonistation